Platform voor de tuin- en groenprofessional

Veilig laden begint met de juiste kluis: Seefion over de opslag van lithium-ion-accu’s

Verzekeraars stellen strengere eisen, Europese regelgeving staat voor de deur en accu’s zitten overal in. In deze aflevering van Greenpro de Podcast vertellen Remco van Kuilenburg en Hans van Seefion hoe je lithium-ion-accu’s veilig opslaat en oplaadt. Ze leggen uit wat de komende VDMA-norm verandert, waarom een zeecontainer binnen geen goed idee is en hoe hun kluizen op maat worden gebouwd. Ook vertellen ze over de nieuwe samenwerking met EGO.

Transcriptie

Podcast: Greenpro de Podcast

Gasten: Remco van Kuilenburg (algemeen directeur) en Hans (adviseur), Seefion

[0:02] Host: Welkom bij weer een nieuwe aflevering van Greenpro de Podcast. Vandaag hebben we het over de opslag van lithium-ion-accu’s. De omgang daarmee professionaliseert in hoog tempo: verzekeraars stellen steeds strengere eisen, de regelgeving is in ontwikkeling en bedrijven zoeken naar oplossingen om accu’s veilig op te slaan en op te laden. Bij mij aan tafel zitten twee heren van Seefion. Heren, welkom.

Remco & Hans: Dank je wel.

Host: Stel jezelf even kort voor.

Remco: Ik ben Remco van Kuilenburg, algemeen directeur van Seefion. Ik heb het bedrijf bijna zes jaar geleden in Barneveld opgericht, na een vraag van de gemeente Apeldoorn. Daar zijn we nu al zes jaar druk mee bezig.

Host: Kijk aan. Daar komen we straks nog even op terug.

[0:42] Hans: Zeker. Het team werd wat groter toen ik mee mocht doen. Ik ben Hans, en ik werk nu een kleine twee jaar voor Seefion. Ik rijd het land door, soms ook een stukje over de grens, om partners en klanten van het juiste advies te voorzien.

Host: Mooi. Nogmaals welkom. Neem ons eens mee: wat doet Seefion precies?

Remco: Wij ontwikkelen en produceren kluizen waarin je accu’s op een veilige manier kunt opladen. Daar kwam ik zes jaar geleden een beetje toevallig in terecht. Ik kom uit een heel andere hoek, maar de gemeente Apeldoorn heeft me eigenlijk deze richting op geduwd. We zijn het bedrijf begonnen omdat er gewoon niks was. Er waren wat oude archiefkasten en omgebouwde kasten voor vloeistoffen, en die noemde men dan een lithium-ion-kast. Dat was niet voldoende. Uiteindelijk zijn we bij een kluis uitgekomen. Samen met een kluizenbouwer in Barneveld hebben we ontwikkeld wat we nu hebben.

Host: Voor de veilige opslag van lithium-ion-accu’s.

Remco: Opslag en laden, ja.

Host: En als we kijken naar de doelgroep, waar richten jullie je vooral op?

Remco: Grotendeels op de groensector, omdat de investeerders destijds uit de groene hoek kwamen: twee Stihl-dealers. Daarom zijn we die richting op gegaan. Daarnaast doen we ook broadcast, en tegenwoordig ook automotive. We worden dus steeds breder. We hebben de markten wel verdeeld. De producent van de kluizen, [Nato Security], heeft ook Battery Guards, en bedient de rest van de markt die wij niet bedienen, zoals fietsenwinkels en food delivery. We hebben dus duidelijk afgesproken wie wat doet. Maar uiteindelijk is er één product ontwikkeld, met stopcontacten erin. Of je het nou voor doelgroep A, B of C gebruikt, maakt niet uit: een lithium-accu moet veilig opgeslagen worden.

[2:40] Host: Is iedereen zich er ook van bewust dat accu’s veilig opgeslagen moeten worden?

Hans: Steeds meer.

Host: Dankzij jullie natuurlijk.

Hans: Ja, maar ook dankzij de verzekeraars. Een aantal verzekeraars is op dit moment een campagne voor zakelijke klanten aan het opzetten, of is er al mee bezig, om ze erop te attenderen dat er in de toekomst iets gaat veranderen, en best snel ook. Zorg dat je klaar bent voor de toekomst en dat je iets hebt aangeschaft waarin je veilig opslaat en oplaadt.

Host: Zijn het vooral de verzekeraars die het nu op de agenda zetten, of zijn er nog andere ontwikkelingen? Komen bedrijven ook zelf bij jullie?

Hans: Vooral overheden en gemeentes. Die gaan er steeds vaker naar kijken. Daarnaast is er de MIA/Vamil-regeling, die ook helpt.

Host: Een subsidie.

Hans: Ja. Ik merk wel dat daar niet zo heel veel gebruik van wordt gemaakt, maar de regeling is er wel. Iedereen kan gewoon investeringsaftrek krijgen op de aanschaf, en dat bespaart geld.

Host: We zijn Nederlanders.

[3:47] Host: Wat zijn eigenlijk de grootste misverstanden die jullie in de praktijk tegenkomen?

Remco: “Wij hebben het niet nodig.” “Wij hebben accu’s die wel voldoen.” “O, moet dat? Is dat verplicht?” Dat hoor je nog heel vaak. Of: “Wij hebben het zo opgelost.” Dan zie je een plank met allemaal laders en stopcontacten. Of: “Wij laden ’s nachts niet.” Dat klopt deels: als je ’s nachts niet laadt, ben je niet verplicht om in een kluis te laden. Dat soort dingen hoor je nog steeds. En jij komt er onderweg vast nog meer tegen.

Hans: Als je het heel concreet maakt: mensen zijn niet op de hoogte van de gevaren, van wanneer je wel en niet kunt opladen, en van hoe je met een accu om moet gaan. We weten allemaal dat je bij een jerrycan brandstof geen vuurtje moet houden, want dat is gevaarlijk. Maar als je een accu een keer van een bepaalde hoogte laat vallen, kan er intern een defect ontstaan. Klik je hem daarna aan de lader, dan kan dat grote gevolgen hebben. Mensen weten dat gewoon nog niet. Wel merken we dat er door de BHV-cursussen die door het hele land gegeven worden meer bewustwording komt. En met de verzekeraars en de regelgeving erbij groeit het besef.

Host: Die bewustwording groeit dus.

Hans: Absoluut.

[4:55] Host: Waar moeten bedrijven dan op letten als ze een opslagvoorziening willen creëren? Je mag niet zomaar een hoop accu’s naast elkaar op een rek zetten en opladen?

Remco: Nee, eigenlijk niet. Alles vanaf 100 wattuur moet je verplicht in een kluis opladen. Of je er nou één, honderd of duizend hebt: één accu is al voldoende.

Host: O, serieus? Oké. En heeft het ook te maken met overdag en ’s nachts opladen, zoals je net aangaf?

Remco: Als je erbij bent, mag je overdag laden. Maar dan moet je er wel voor zorgen dat ’s avonds de stekkers eruit zijn en er niet geladen wordt. Alleen kan een accu ook spontaan in brand vliegen, dus dat geeft volgens ons geen garantie dat het veilig is. Ik heb het een keer meegemaakt in Sneek, bij een grote groenvoorziener. Die zei: onze verzekeringsmaatschappij zegt dat het zaterdag gewoon uit mag, en dan mag het zonder kluis. Dat klopt ook, maar de PGS zegt van niet. De verzekeringsmaatschappij zegt dus iets anders dan wat de PGS voorschrijft.

Hans: Als je met accu’s werkt, heb je een oog op de accu. Als er dan iets gebeurt, kun je jezelf en anderen waarschuwen voor het gevaar. Maar aan het eind van de dag zijn de accu’s leeg en klikken we ze massaal aan de lader. Gebeurt er dan iets, dan zijn de gevolgen veel groter. En tegen de tijd dat de brandweer er is…

Host: …is het eigenlijk al te ver.

Hans: Inderdaad.

[6:35] Host: Welke eisen stellen verzekeraars dan precies?

Remco: Die schrijven de VDMA voor. De VDMA wordt binnenkort een Europese regel.

Host: Dat is van oorsprong een Duitse norm, toch?

Remco: Ja, en wij werken al volgens deze VDMA-regel. Je ziet nu dat alle kasten en kluizen al volgens VDMA getest zijn. Eind dit jaar of begin volgend jaar wordt dat Europees. Dan wordt het echt een Europese regel waaraan je als leverancier van kasten of kluizen moet voldoen.

Host: En wat is dan het verschil met de PGS, die je net ook noemde?

Remco: De PGS is een harde norm die in de omgevingsvergunning kan worden geëist. Daarin staat nog een heel verkeerde norm: een test van buiten naar binnen in plaats van van binnen naar buiten. Dat wordt straks vervangen door de VDMA, als nieuwe EN-norm.

Host: En wat verandert dat dan?

Remco: Dan wordt het echt een lithium-ion-kast of -kluis. En het wordt veel zwart-witter. Als het een Europese regel is, die vanaf volgend jaar van kracht wordt, is het voor iedereen heel duidelijk. Nu is het nog een beetje een grijs gebied: het hangt af van hoe je het leest, en van hoe een verzekeraar het in de polis zet. Met de nieuwe regelgeving kunnen de polissen veranderen, en dan is het voor iedereen duidelijk.

[7:55] Host: Neem ons eens mee in jullie productprogramma. Hoe ziet dat eruit?

Remco: Het is een kluis. Dat is ook meteen een verschil met andere producten. Dat is soms wel leuk op een beurs: mensen lopen rond en doen bij anderen een deur open, en bij ons een kluisdeur. Dat is toch anders.

Host: Zit er ook zo’n draaiwiel op?

Remco: Nee, nee. Maar als je het wilt, kan het wel. Alles is mogelijk.

[8:29] Host: Hoe ziet het assortiment eruit?

Hans: We hebben een aantal kluizen, altijd met de benaming [Safe], gevolgd door een getal: de Safe 2 bijvoorbeeld. Het getal staat voor het aantal stopcontacten in de kluis. We hebben een 2, een 6, een 10, een 16 en een 20. De 20 heeft dus 20 stopcontacten en is de grootste kluis: 2,05 meter bij 1,25 meter.

Host: En de kleinste?

Hans: De kleinste is ongeveer 60 bij 60 centimeter.

Host: Zit er ook een wezenlijk verschil tussen die kluizen, of is het puur het aantal stopcontacten?

Hans: Alleen het formaat, en het geteste vermogen. De grootste is getest op 15.000 wattuur. Dat is de hoeveelheid energie die je erin mag stoppen. De enkeldeurs, de 10, is bijvoorbeeld getest op 7.500 wattuur. Daaraan zie je hoeveel er opgeslagen en opgeladen kan worden. En de kluis mag in principe helemaal vol.

[9:34] Host: Er blijft dus geen loze ruimte over?

Hans: Nee, en dat is ook de reden dat ik altijd met klanten of partners meega. Elk verhaal is anders, en iedereen heeft andere accu’s of andere merken. Ik kijk dan hoe we de kluis zo efficiënt mogelijk kunnen indelen. We letten altijd op de locatie, de hoogte, de breedte: past het wel of niet? En we leveren alleen een product dat aansluit bij de klant.

Host: Wilde je nog iets aanvullen?

Remco: Wij schuiven niet zomaar een doos of een kluis naar binnen. We geven echt advies op maat. Wat ons onderscheidt van de rest, is dat we op locatie zijn bij de klant en hem bij de hand nemen om een oplossing te bieden.

Hans: Tegenwoordig teken ik het ook vaak uit. Een klant zegt: ik heb zoveel accu’s van dat merk en zoveel laders, wat heb ik dan nodig? Dan wil je het graag inzichtelijk maken. Als je een tekening kunt laten zien, “zo gaat het eruitzien”, dan is het heel duidelijk en heeft de klant er een beeld bij.

[10:42] Host: Leveren jullie alleen de kluis, of ook alle voorzieningen, zoals de laders?

Hans: De laders niet, die horen bij de accu. En de klant heeft natuurlijk al accu’s en laders. We werken samen met partners, meestal Stihl-, Husqvarna- of EGO-dealers. Zij verkopen de nieuwe laders aan de klant, en ook de kluis waar alles in moet. En wij hebben voor elke lader een oplossing om hem in de kluis vast te schroeven.

Host: Dus de accessoires.

Hans: Ja. Of je nou merk A, B of C hebt: je wilt een lader zo neerzetten dat hij efficiënt en praktisch te gebruiken is. Een accu is zwaar. Als een lader door het gewicht van de accu niet meer stabiel staat, gaan bij ons de radertjes draaien: laten we een beugel of accessoire maken, zodat hij weer mooi in de kluis past.

Host: Jullie stemmen het echt af op de praktijk.

Remco: Absoluut. En we dwingen de gebruiker min of meer om bepaalde handelingen te doen, zodat er veilig geladen wordt. We werken bijvoorbeeld vaak met sociale werkbedrijven, met mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Die moet je bepaalde handelingen laten doen, en dat kunnen wij voor elkaar krijgen. Je kunt een kast met planken neerzetten, maar dan doet iedereen het anders. Wij dwingen het een beetje af.

[11:59] Host: Over die kast met planken gesproken: wat onderscheidt jullie oplossingen van andere opslagsystemen?

Hans: Wij kunnen de kluis om een klant heen bouwen. Bij ons is bijna geen kluis hetzelfde, kan ik wel zeggen. Of het nou het hang- en sluitwerk is, de planken, de beugels of de compartimenten erin: we bouwen om de klant heen. Dat vinden we ook heel erg leuk om te doen.

Remco: En van oorsprong is de filosofie die van een waardekluis. Dat is al een groot verschil met andere oplossingen. Daarnaast hebben we een bepaalde werkwijze: we gaan naar de klanten toe. Dat kost tijd en geld, maar zo weten we wel dat we de klant het juiste advies geven. Dat vinden we leuk, en dat heeft waarde.

[12:45] Host: Hoe belangrijk is de omgeving waarin de kluis wordt geplaatst? Is daar aandacht voor?

Hans: Ja, we kijken duidelijk naar de omgeving waar hij komt te staan, en naar de toegankelijkheid. Hij moet naar binnen kunnen, maar bij een calamiteit moet hij ook weer naar buiten kunnen. We zetten hem niet in een of ander hok met de deuren dicht. We geven echt advies over hoe we het willen hebben.

Remco: En de grootste modellen werken niet alleen op krachtstroom, maar ook op [32 ampère]. Dan werken we met smart flow. Stel, je krijgt een vrije groep van 16 ampère, maar alle laders samen trekken meer. Dan regelt de kluis het vermogen zelf: hij schakelt per plank. Dat zijn allemaal slimmigheidjes waar we over nadenken, en dat onderscheidt ons van de rest, vind ik. Vaak wordt meteen gedacht: dan doen we krachtstroom. Maar we hebben in Nederland, en ook in België, te maken met netcongestie. Je aansluiting laten verzwaren is dus vrij kansloos. Wij hebben gewoon een oplossing op 230 volt.

Host: Dat werkt dus ook bij zo’n grote kluis.

Remco: Ja. Stel, we zetten op alle twintig stopcontacten snelladers. Dan zegt de kluis: er wordt te veel vermogen getrokken, we beginnen met plank één en twee. Is plank één klaar, dan gaan we door naar drie. Als de mensen de volgende ochtend weer komen, is alles weer vol.

[14:15] Hans: En wat ook vaak vergeten wordt: er wordt vaak ingebroken en er worden spullen gestolen. Als alles in de kluis zit en die op slot is, krijg je hem heel moeilijk open. Dat is ook een voordeel van zo’n kluis.

Host: En dan zit er bijvoorbeeld een cilinderslotje aan de bovenkant?

Remco: We hebben echt dik hang- en sluitwerk: een elektronisch slot, een sleutelslot of [remote access]. Die krijg je niet open.

[14:39] Host: Is een kluis ook zwaar?

Hans: Ja. Dat is ook een reden dat we niet alleen naar de hoogte en de doorgang kijken. Ik vraag ook altijd, en dat is misschien een gekke vraag: is dit de vloer, of is het een verhoogde vloer? Want het is een heel gewicht. Soms is het wel even een uitdaging om hem binnen te krijgen.

Host: Kan hij ook buiten staan?

Hans: Dat kan, maar liever niet. De kluis kan er redelijk goed tegen, maar je hebt te maken met temperatuurwisselingen en vocht, en dat vindt de apparatuur erin niet fijn. Stel dat het buiten 15 graden is en je klikt een accu aan de lader. Dan komt er warmte vrij en krijg je condensvorming. Dat vindt elektronica niet fijn.

Host: Snap ik.

Hans: Dus lekker binnen. En we zijn gekeurd om binnen te mogen staan.

[15:35] Host: Jullie zijn een samenwerking aangegaan met EGO, begreep ik. Hoe is die samenwerking ontstaan?

Remco: We stonden al jaren in de kroeg naar elkaar te kijken. We hebben veel besprekingen gehad, en nu was de tijd rijp om er iets mee te doen. EGO heeft een heel mooi systeem, het PGX-systeem, waar wij op konden inhaken. We zijn de samenwerking aangegaan voor heel Europa, en bouwen de [16] speciaal om voor hun oplossing.

Host: En wat zijn dan de verschillen?

Remco: Met het PGX-systeem van EGO kun je eigenlijk [140] accu’s met één aansluiting doorlussen. Ze hebben een elektronicabox die het regelt, en daaraan klikken ze lader na lader. Dat hebben wij eigenlijk in de kluis gebouwd.

Host: Is dat dan jullie grootste kluis?

Remco: Een van de grootste. En waar we naartoe gaan, is dat je straks kluizen aan elkaar kunt koppelen. Dat kan nu nog niet, maar we zijn ermee bezig.

Host: Dus je kunt meerdere kluizen plaatsen?

Remco: Ja, en ze aan elkaar doorlussen. In de eerste kluis komt de voeding. Daar ga je door alle laders heen, zes stuks, dan ga je naar buiten en naar de volgende kluis, en daar pak je weer de volgende laders. Dat is wel een aardig slimmigheidje. Maar de laatste kluis moet met de eerste kluis communiceren over rook, hitte en dat soort dingen. Daar zijn we nu nog mee bezig.

Host: En wanneer is dat product beschikbaar?

Remco: Het product is nu beschikbaar, alleen het doorkoppelen komt nog. Dat is volgend jaar.

[17:10] Host: Komt er nog meer voort uit die samenwerking? Nog een primeur in petto?

Remco: Eigenlijk wel, maar dat mag ik niet delen. Er zit nog heel veel in de hoge hoed.

Hans: Maar heel concreet: accu’s zijn er niet alleen in de groenwereld. Accu’s zijn overal. Als ik iets kan meegeven: kijk eens thuis of op de zaak welke accu’s je gebruikt en hoe je ze opslaat. In de automotive hebben we ook een samenwerking. Een autogarage heeft vaak geen compressor meer, omdat energie duur is. Ze gaan over op accugereedschap, maar dat moet ook veilig opgeslagen worden.

Host: Daar hebben we al een glimp van opgevangen. En die samenwerking met EGO is niet alleen voor Nederland, toch?

Remco: Nee, voor heel Europa.

Host: En ik hoorde ook iets over Dubai?

Hans: Ik ga wel naar Dubai.

Host: Of mag jij naar IJsland?

Hans: Ja, graag.

[18:14] Host: Vooralsnog gaat het dus alleen om die [16]-kluis?

Remco: Daar komt wellicht nog meer bij. We kijken naar de mogelijkheden. EGO heeft natuurlijk ook andere laders dan alleen PGX, en die passen ook gewoon in de 20 of de 10. Dat bijt elkaar dus niet, dus dat mogen de dealers ook verkopen. We hebben nu contact met alle EGO-dealers in Nederland en België. En ik ben wel van mening, Hans, jij hebt ze natuurlijk vaker gesproken dan ik, dat het een heel leuk contact is. Het is anders dan bij een Stihl- of een Husqvarna-dealer. Een wereld van verschil.

Hans: Absoluut.

[18:45] Host: Als we kijken naar de opslag van morgen, hoe ziet die eruit volgens jullie?

Remco & Hans: Een Seefion-kluis.

Host: O ja, natuurlijk. Loopt Nederland voorop wat dat betreft?

Remco: Ja. Zes jaar geleden hadden we helemaal niks. Toen werd van alles geroepen: hij moet volgens de EN 14470 getest zijn, wat trouwens een test van buiten naar binnen is. Hij moet dit, hij moet dat, hij moet zelfsluitende deuren hebben. Er was een hele lijst met eisen, maar niks voldeed. De EN 14470 is van buiten naar binnen. En dan roepen ze: “ik ben 90 minuten brandwerend”. Dat roepen ze nu nog steeds, en dat is de grootste onzin. Met een VDMA-test weet je dat de wattuur die je in de kluis hebt getest er eerst helemaal uit moet zijn, voordat de test überhaupt geslaagd is. Iedereen die roept dat hij 90 minuten brandvertragend is: dat is onzin.

[19:40] Hans: In Amsterdam hebben we toevallig een gelukje gehad. Er is een loods afgebrand. De hele loods was weg, maar de kluis stond er nog.

Host: Dat is wel een mooi praktijkvoorbeeld.

Remco: Ja, maar ga ik daarmee te koop lopen? Onze kluis is ontwikkeld om een brand binnen te houden, en wij hebben toevallig een brand aan de buitenkant gehad. Iedereen roept: ik heb dit, ik heb dat. Wij hebben dat ook, maar wij hebben het in de praktijk bewezen, en niet met een of ander testje.

Hans: En uiteindelijk: een kleine accu brandt misschien een kwartiertje. Neem je grotere accu’s of meerdere tegelijk, dan is het niet binnen 30, 60 of 90 minuten voorbij. Natuurlijk kan de brandweer er dan zijn, maar als ze te laat zijn of niet op tijd gealarmeerd zijn, heb je de brand alsnog buiten. De test is zo opgezet dat de brand te allen tijde binnen moet blijven, of het nou een half uur duurt, een dag of langer.

Remco: Wij hebben de test met 15.000 wattuur gehad. Die heeft anderhalve dag staan branden. Pas na anderhalve dag konden ze de kluizen openmaken. En er komt ook een maximum: straks wordt het maximaal 15.000 wattuur getest vermogen in drie kuub. Dat wordt in de nieuwe norm beschreven.

Host: Dus je mag ook niet groter gaan.

Remco: Nee. Neem de zeecontainers die we steeds vaker zien. Hartstikke mooi, en buiten vind ik het een ontzettend mooie opslag. Maar je ziet ze tegenwoordig ook naar binnen geschoven worden, en dat is niet de bedoeling, want ze zijn te groot. Een 40-voetscontainer is groter dan drie kuub, kan ik je vertellen. Daar gaat 130.000 wattuur in. Ik zei net al dat we maximaal 15.000 wattuur gaan testen. Ik wil daar niet in de buurt wonen als er iets misgaat, want dat levert echt ellende op.

Host: Dan staat hij op de maan.

Remco: Die ga je van de maan halen, ja. En je ziet steeds vaker dat partijen die zeecontainers bouwen, die dingen ook binnen neerzetten. Dat kan gewoon niet. Een verzekeraar kan dan zeggen: we knijpen een oogje toe. Dat gebeurt ook af en toe. Maar er zijn gewoon praktijkvoorbeelden, en het komt ook in de media: 350 accu’s in een zeecontainer zonder [noodvoorziening], die binnen wordt neergezet.

Hans: Daarom is het heel fijn dat straks alles zwart-wit is. De regelgeving is dan voor iedereen duidelijk: voor de verzekeraars, preventiemedewerkers, BHV’ers, noem maar op. Het is dan heel duidelijk wat wel en niet kan. Dat maakt het minder grijs.

[21:55] Host: Je zei net: straks maximaal drie kuub. Jullie grootste kluis is nu kleiner, denk ik?

Remco: Is kleiner, ja.

Host: Kunnen we dan ook grotere producten verwachten?

Remco: Daar kijken we naar. Maar om een voorbeeld te geven: zo’n test kost tussen de 30.000 en 40.000 euro. Je bent de kluis kwijt, en de accu’s die je erin stopt ook. En de eerste test haal je niet altijd. Voor onze eerste test zijn we zwaar gezakt, en voor de tweede ook. Het heeft echt serieus geld gekost om zo’n kluis te ontwikkelen en een nieuw product te testen. De eerste was getest op 6.100 wattuur, en nu zitten we al op 15.000. We durven ook wel hoger te gaan. Ik durf er wel 20.000 wattuur in te stoppen, alleen moeten we de test dan weer opnieuw doen. Dus we blijven ontwikkelen. En dat merk je ook: neem een fietsaccu. Daar moet steeds meer energie in, want we willen steeds harder en steeds verder fietsen.

Host: Accu’s worden dus steeds groter.

Remco: Groter misschien, maar vooral energiedichter. Maar als je kijkt naar de hoeveelheden die je in de kluis opslaat, qua capaciteit en maatvoering, kom je ook niet echt gek ver boven die 15.000 wattuur.

Hans: Nee. Ik zeg ook wel eens tegen klanten: het formaat van de lader bepaalt wat erin past. En het formaat van de kluis is het formaat van de kluis. Zo kijken we heel efficiënt: in het grootste model kan 15.000 wattuur, misschien in de toekomst nog meer, maar dan zorgen we ook dat de ruimte optimaal benut wordt. En dat lukt alleen als we naar klanten toe gaan en meedenken, en samen het optimale ontwerp afstemmen.

Remco: Om een voorbeeld te geven: de multiladers van Stihl. Wij zetten er gewoon drie naast elkaar op één plank. Van onze collega’s kan geen enkele dat. Die kunnen het misschien met foefjes voor elkaar krijgen, maar wij zetten ze op een heel efficiënte en veilige manier naast elkaar. Dan heb je in één keer 48 accu’s.

Host: Dat zijn aantallen.

Remco: Absoluut.

[24:05] Host: Volgens mij hebben we een mooie inkijk gekregen in jullie wereld van accukluizen. Als je de luisteraar tot slot één tip of advies zou meegeven, wat zou dat dan zijn?

Hans: Dat zei ik stiekem al een beetje: kijk eens om je heen, thuis of op de zaak. Hoe ga je met je accu’s om, en hoe met de laders? Het hoort in een veilige opslag, graag van Seefion. Maar kijk ook eens hoe je lader eruitziet. Ik was laatst bij een houtzagerij: er lag meer stof en zaagsel op de laders dan dat er accu’s op stonden. Dat is ook niet handig.

Remco: Het is nog steeds een ondergeschoven kindje. Iedereen onderschat eigenlijk wat de gevaren kunnen zijn. Dat wil niet zeggen dat elke accu spontaan in brand kan vliegen; je hoeft niet heel bang te worden. Als je er goed mee omgaat en de juiste lader gebruikt, die er goed voor zorgt, dan is de kans heel klein. Ik zeg nooit dat het risico er niet is, maar de kans is heel klein. Ga je ermee gooien of gebruik je een imitatielader, dan ontstaat er wel een risico.

[25:06] Host: Er is toch onderzoek gedaan: één lithiumbrand per dag?

Hans: Per dag, ja.

Host: In Nederland, of in het algemeen?

Hans: In Nederland. Volgens de verzekeringsmaatschappijen. Maar dat kan een horloge zijn, een iPad, van alles.

Host: En alles wordt steeds meer elektrisch, dus waarschijnlijk wordt dat alleen maar meer.

Remco: Ja, maar de schuld wordt heel vaak aan elektrische auto’s gegeven. Daar gebeurt nog steeds heel weinig mee. Er branden nog steeds meer benzine- en dieselauto’s af, alleen komt dat niet in het nieuws. Iedereen zegt: zie je wel, het is weer die accu. Natuurlijk gebeurt het. Maar wat is er met de auto gebeurd? Heeft hij een klap gehad? Dat weet je niet, dat staat er nooit bij.

Hans: En brandstof is ook extreem gevaarlijk. Niet voor niks moeten we brandstof volgens de PGS 15 opslaan. De hovenier moet de jerrycan met benzine in een kast zetten. Dat is precies dezelfde regel, maar dan voor brandstof.

[26:00] Host: Nou, dank jullie wel.

Remco & Hans: Graag gedaan.

Host: En luisteraars, weer bedankt voor het luisteren.

Heeft u vragen over dit artikel, project of product?

Neem dan rechtstreeks contact op met Seefion B.V..

Seefion B.V. 4 Contact opnemen

Stel je vraag over dit artikel, project of product?

"*" geeft vereiste velden aan

Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
Seefion B.V. 5 Telefoonnummer 085-1308498 E-mailadres info@seefion.nl Website seefion.nl/

Gerelateerde podcasts

"*" geeft vereiste velden aan

Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Stuur ons een bericht

Wij gebruiken cookies. Daarmee analyseren we het gebruik van de website en verbeteren we het gebruiksgemak.

Details

Kunnen we je helpen met zoeken?

Bekijk alle resultaten